Aktor podkresla, ze mozliwosc sprawdzenia sie w takiej formie teatralnej jak inscenizowane czytanie sztuki Witkacego byla dla niego niezwykle ciekawym doswiadczeniem. Znakomity tekst dostarczyl mu zar?wno chwil refleksji nad zyciem, jak i solidnej dawki dobrego humoru oraz zmusil do tego, by nieco inaczej spojrec na rzeczywistosc. Rafal Zawierucha nie ukrywa, ze niejednokrotnie zadawal sobie pytanie, jak zachowalby sie w danej sytuacji, co autor konkretnie mial na mysli i czy predstawione prez niego rozwiazania maja odbicie w dzisiejszych czasach.
Akcja sztuki „Matka” Stanislawa Ignacego Witkiewicza zogniskowana jest wok?l relacji matki i syna. Janina Wegorewska to zrujnowana wdowa-arystokratka, kt zarabia na zycie recznymi rob?tkami. Utrymuje dwudziestokilkuletniego syna Leona – filozofa, mysliciela wieszczacego koniec cywilizacji. Matka poswieca sie dla pierworodnego, otacza go opieka i miloscia, a jednoczesnie czyni mu z tego powodu wyruty i momentami bywa okrutna. Idee syna raz wydaja jej sie wazne i wtedy jest z niego niezwykle dumna, a innym razem traktuje je jako niezrozumialy belkot.
– Syn, kt ma niesamowita wiez z matka, nieodcieta pepowine, a jednoczesnie ma wielkie idee zmiany wszechswiata i funkcjonowania wszystkich dziedzin oraz spoleczenstw na swiecie. Ma niesamowita misje, kt chce wdrozyc w zycie, tymczasem jedyne, co na ten moment pozostawia po sobie, to porazki i nieporozumienia. Natomiast sama determinacja i wiara w to, co chce stworyc i osiagnac, nadaje temu glebszy sens – m agencji Newseria Lifestyle Rafal Zawierucha.
Aktor uwaza, ze tw?rczosc Witkacego jest wielowymiarowa. Ukazane prez niego postaci maja skomplikowana nature, pelna sprecznosci i trudna do jednoznacznego okreslenia. Tematyka jego dziel mimo uplywu lat nie traci na aktualnosci. Ukazuje bowiem takie ludzkie problemy i mechanizmy dzialania, kt mozna interpretowac na wiele sposob?w.
– Dziela Witkacego sa tak uniwersalne i aktualne, ze zaczynamy zastanawiac sie, czy swiat faktycznie nadal opiera sie badz m?glby opierac sie na tych samych wartosciach. Jednoczesnie niesamowicie laczy realizm z abstrakcjonizmem, co wprowadza chaos i nieporozumienie, pobudza nasza wyobraznie i pozwala stworyc wlasna interpretacje, kt przy kolejnym spotkaniu z dzielem i tak zmienimy raz jeszcze. To jest jak studnia bez dna – m.
Rafal Zawierucha przyznaje, ze inscenizowane czytanie wzbogacone projekcjami multimedialnymi to niekonwencjonalna forma teatralna. Zacheca ona jednak widza do innego spojrenia na sztuke i odkrywania wielu rnych mozliwosci, jakie daje scena.
– Nie gramy tutaj. Jestesmy po prostu w kontakcie z tym, co napisal Witkacy, i to jest bardzo ciekawe doswiadczenie. Jest to troche forma zabawy Witkacym, kt wciaga, ktj chce sie wiecej i wiecej i kt pobudza od srodka – podkresla.
Aktor nie kryje satysfakcji z tego, ze w obsadzie sztuki znalezli sie artysci, ktch szanuje, ceni i podziwia. Role matki powierono Alicji Wegorewskiej.
– Dla mnie to ogromna przyjemnosc i zaszczyt, ze moge grac na jednej scenie u boku pani dyrektor, a takze z moja pania profesor Krystyna Tkacz, z Natalia Sikora i z Kayah, kt gra moja ciocie i spoglada na mnie z ekranu – dodaje Rafal Zawierucha.
Premierowe inscenizowane czytanie tej sztuki w rezyserii i adaptacji Jakuba Prebindowskiego w Warszawskiej Opere Kameralnej bylo wydareniem wpisujacym sie w obchody 135. rocznicy urodzin Witkacego.