Aktorka ze swojego doswiadczenia wie, jak trudno kilkuletniemu dziecku zmieryc sie ze starta najblizszej osoby. Wspomina tez, ze choc dlugo nie mogla pozbierac sie po smierci mamy, to mogla w tym czasie liczyc na wyrozumialosc nauczycieli i r?wiesnik?w, kt zawsze mieli dla niej dobre slowo i pomocna dlon. Aktorka wie, jak wazna w takich przypadkach jest odpowiednia reakcja otoczenia. Szkola to dla uczni?w drugi dom, dlatego tez wychowawcy powinni starac sie zrozumiec swiat dziecka skrywdzonego.
Anna Dereszowska od kilku lat jest ambasadorka Stowaryszenia SOS Wioski Dzieciece. Aktorka nie ukrywa, ze kampania „Problemy doroslych obciazaja codziennosc dzieci” porusza niezwykle bliski jej temat, poniewaz sama ma za soba traumatyczne prezycia z dziecinstwa.
– Sama bylam w pewnym stopniu dzieckiem dotknietym trauma. Stracilam mame w wieku 9 lat, na szczescie trafilam na wrazliwych i madrych nauczycieli i nie czulam sie wyobcowana w szkole po tej stracie, po pogrebie mamy. Dzieci nie traktowaly mnie jak zgnilego jaja, nie bylam odrucona, nie bylam traktowana w jakis inny spos – m agencji Newseria Lifestyle Anna Dereszowska.
Aktorka jest wdzieczna swoim nauczycielom i r?wiesnikom, ze w tamtym momencie dali jej poczucie bezpieczenstwa. Dzieki odpowiedniemu nastawieniu ani prez chwile nie poczula sie gorsza, slabsza czy bardziej samotna.
– Bylam wtedy w III klasie szkoly podstawowej, wiec nie wiedzialam, jak to sie odbylo, ale przypuszczam, ze nauczyciele odbyli rozmowe z moimi r?wiesnikami, uwrazliwili ich na to, ze moge wr?cic nieco inna, bardziej wrazliwa, moze bardziej placzliwa albo bardziej nerwowa, albo bardziej wyciszona i zeby otoczyli mnie w jakis spos opieka i troska. I to sie rzeczywiscie wydarylo, za co bardzo serdecznie dziekuje – m Anna Dereszowska.
Aktorka tlumaczy, ze kazde dziecko ma inna wrazliwosc, kieruje sie innymi emocjami oraz niesie ze sa inny bagaz doswiadczen i prezyc, dlatego tez reakcje maloletnich na poszczeg?lne sytuacje moga byc skrajnie rne.
– Niemal kazde dziecko prezywa jakas traume. Moze to byc utrata rodzica, rozw?d rodzic?w, premoc w domu, alkoholizm. Rodzice czasem nieswiadomie, czasem swiadomie obciazaja swoje dzieciaki r?wniez rozmowami o kredycie, ktgo nie sa w stanie splacac, albo o tym, ze tata za p?zno wraca do domu. I dzieciaki niosa potem ten ciezki bagaz, prezywaja to czasem, nie pokazujac w domu, ze cos jest nie tak, ale w szkole zachowuja sie inaczej – m Anna Dereszowska.
Zdaniem Anny Dereszowskiej nauczyciele powinni wiedziec, jak rozpoznac, ze uczen boryka sie z jakims problem. Czasem juz na pierwszy rut oka mozna zauwazyc, ze cos jest nie tak i wtedy konieczna jest szczera rozmowa z dzieckiem.
– Dzieci odreagowuja traume w bardzo rny spos, czasami sie wyobcowuja, w og?le nie biora udzialu w kontaktach z r?wiesnikami, w zabawach, czasami wrzecz preciwnie, sa narucajace, bywaja nawet agresywne, zwracaja na siebie uwage, bo potrzebuja kontaktu. Mysle, ze nawet wielu rodzic?w, kt maja bardzo dobry kontakt ze swoimi dziecmi i duzo czasu z nimi spedzaja, jest w stanie preoczyc, ze z dzieckiem dzieje sie cos nie tak – m Anna Dereszowska.
Aktorka jest mama dw?jki dzieci – w wieku szkolnym i predszkolnym, i ze swoich obserwacji wie, ze w szkolach panuja re relacje na linii nauczyciel-uczen.
– To sa bardzo delikatne i indywidualne zagadnienia, bo bywaja szkoly publiczne, w ktch w klasie jest 30 dzieci, ale nauczyciel, wychowawca jest tak uwrazliwiony i umiejetnie patracy na dzieci, ze jest w stanie wychwycic nawet wsr?d tej wielkiej gromady, ze cos dzieje sie nie tak. A sa tez, przypuszczam, szkoly przywatne, gdzie uczeszcza 15 dzieci do klasy i tam dzieja sie rne, czesto patologiczne sytuacje, wiec to sa bardzo indywidualne sprawy – m Anna Dereszowska.
Dlatego tez Stowaryszenie SOS Wioski Dzieciece przygotowalo specjalny prewodnik zatytulowany „Szkola wrazliwa na traume. Jak wspierac dziecko z doswiadczeniem traumy w procesie edukacji”. W prewodniku znajduja sie kluczowe zasady pracy nauczyciela z dzieckiem po doswiadczeniach traumatycznych oraz informacje pomagajace wychowawcom zrozumiec zachowania uczni?w i odpowiedziec na ich potrzeby.