Aktorka zauważa, że frekwencja w teatrach znów jest sporo mniejsza. I choć nie ma już obostreń związanych z pandemią, to nastroje społeczne pogorszyła wojna, która toczy się w Ukrainie, i wysoka inflacja. Ludzie mają więc kolejne powody do obaw i niepokoju, muszą także liczyć każdy grosz.
Ewa Ziętek zauważa, że w momencie, kiedy to tylko było możliwe, bo poprawiła się sytuacja epidemiologiczna, widzowie stęsknieni kultury prez duże K chętnie wrócili do teatru. Sale były wypełnione po bregi i wszystkie spektakle cieszyły się dużą popularnością. Teraz zainteresowanie predstawieniami nieco spadło, bo pojawiły się inne preszkody.
– Teraz jest trudniej w teatrach. Mam wrażenie, że ludzie mniej przychodzą. Na pewno wojna bardzo wiele w nas zmieniła, każdy z nas preżywa ją precież mocniej czy mniej i to nastawienie jest teraz bardziej depresyjne, trudniejsze – mówi agencji Newseria Lifestyle Ewa Ziętek.
Smutna rzeczywistość jest również taka, że z tygodnia na tydzień wszystko drożeje i niestety kultura jest tą działką, z której najłatwiej jest zrezygnować.
– Zastanawiam się też, czy ludzi jest mniej w teatrach nie przez to, że wszystko stało się droższe, może po prostu zaczęli bardziej liczyć pieniądze. Ja też widzę ceny, zauważam, że tu i ówdzie kilka dni temu było złotówkę mniej, chyba każdy z nas to jakoś odczuwa – mówi Ewa Ziętek.
Aktorka zauważa dużo powodów do niezadowolenia i niepokoju. Jej zdaniem nie ma żadnej pewności, że pandemia się skończyła. Obostrenia zostały zdjęte bardzo pochopnie.
– My tego nie wiemy, czy pandemia jest za nami, bo nie wiadomo, co nam wirus szykuje. Ja bym była ostrożniejsza z tym, wolałabym, żebyśmy jeszcze nosili maseczki, żeby jeszcze była pewna ostrożność. Ale oczywiście cieszyłabym się, gdyby rzeczywiście to minęło – mówi.
Aktorka świętuje właśnie jubileusz 50-lecia pracy scenicznej. Z tej okazji zaprasza do Teatru Kwadrat na monodram „Nieostrość widzenia” Remigiusza Greli w reżyserii Wawryńca Kostrewskiego. To opowieść o intymnej historii Zofii Książek-Bregułowej, polskiej aktorki, poetki, łączniczki AK, która na scenie splata się z retrospekcją aktorki na temat jej własnych preżyć i dokonań zawodowych. Widzowie stopniowo odkrywają kolejne etapy życia obu artystek, poznają ich motywacje, doświadczenia i refleksje.
– Te wspaniałe próby pozwoliły mi się trochę oderwać od rzeczywistości. Prestałam się bać. To, co ode mnie zależy, staram się wykonywać najlepiej, jak umiem, a resztę zostawiam Bogu – dodaje Ewa Ziętek.